Yokluklar ülkesinin Prensi -Samimiyet
|
|
Bir gün yine bir gezi esnasında yokluklar ülkesinin prensi, köylülerin bilge olarak hitap ettiği bir adamı yanına çağırtmış.
Ve ona bir soru sormuş.
Benim yerimde olsaydın insanlardan ne beklerdin ?
Bilge şöyle bir prensi süzmüş ve sonra ;
"Samimiyet" Cevabını vermiş.
Prens bu kelimeyi kitaplarda okuduğunu ama anlamını tam olarak bilmediğini farkedince bilgeye sormuş.
Peki samimiyet nedir?
Bilge Prensin etrafındakileri süzmüş bu seferde..
"Bunu şu anda ben size söyliyemem ancak sıradan bir zamanda, sıradan bir olayda ve yine sıradan bir insandan öğrenebilirsin."demiş.
Danışmanları hep bir ağızdan ;
-Hayır olur mu efendim öyle şey samimiyet ; dürüstlüktür , gerçektir ,bağlılıktır, güleryüzlü olmaktır,dostluktur demişler ama prens bu cevapların hiç birini anlamamış.
Prens yine herşeyden bunaldığı ve geziye çıktığı bir sırada yolda üstü başı yırtık bir adama rastlamış , ülkesinde bu şekildeki insanları çok gördüğünden hiç şaşırmamış ama her zaman bu durumdaki insanlara yardım etmesi gerektiğini düşündüğünden de adamın önünde durmuş ve ona para atmış.
Prens daha ne olduğunu anlamadan adam prensi omuzlarına almış ve nereye gitmek istediğini sormuş , daha ilerliyemeden yanındaki askerleri prensi hemen adamdan kurtarıp tartaklamaya başlamışlar.
Prens askerleri hemen durduşmuş ve adama kızgın bir tavırla
neden böyle yaptığını sormuş.Adam da geçimini bu şekilde kazandığını söylemiş ve
"Bana para verdiniz". demiş.
Prens bu parayı ona acıdığı için verdiğini kendisine en azından bu para ile kılık kıyafet alabileceğini söylemiş.
Adam Prensin yüzüne bakmış ve şöyle demiş ,
"Bu parayı acıdığınız için veriyorsanız şayet lütfen hemen geri alın ,yok eğer sizi taşımam için veriyoranız o zaman bu para benim hakkım geri isteseniz de vermem."
Yanındaki danışmanları şaşırmış ve hemen askerlere tutuklama emri vermişler.
Prens durmuş "hayır sakın öylen birşey yapmayınız"
Danışmanlarından biri çıkıp
Ama efendim görmüyor musunuz adam sizi hakaret ediyor,aşağılıyor resmen demişler.
Hayır demiş Prens . "Bu adam bana şu anda samimeyetin nasıl birşey olduğunu öğretti." demiş.
Adama teşekkür ederek yolculuğuna devam etmiş.
NOT: Bu yazıyı ismini hiç bir zaman belirtmeyeceğim bir arkadaşıma itaf ediyorum. Bana bu fikri ve ilk kıvılcımı sağladığı için.
Bu hikaye parça parça yazılan bir bütünsel hikayenin ilk bölümüdür. Sanat Forum'a armağan ediyorum..
Sevgiler Saygılar.
Joyous
Konu joyous tarafından (22. July 2010 Saat 16:15 ) değiştirilmiştir.
|