Dönüşüm

feliXtigra

DÖNÜŞÜM

Bugün farklı hissediyorum. Ne hissediyorum, nasıl hissediyorum, bu his iyi mi, kötü mü, ya da bunun tarifini yapmak gerekli mi; bunları da anlamaya çalışmıyorum. Sadece hissediyorum, geride kaldığını bir ebedi tekrarın ve döngünün.

Döngünün dışına çıktığım gündür bugün; çemberin milyonlarca defa turladığım sonsuz döngüsünün sonsuzuncu turunu da dönmemle çemberin kendini imha etmesi ile paramparça olduğu gündür bugün. Bir şekilde, artık dışarda olduğum, çembere ilişkin geride kalan tek bir anıya ve olguya dahi müdahale etmeye çalışmayacağım, geçmişe ait olan "en son" ve "tek" bir an'ın dahi bu yaşamda ver bulamayacağı yeni, belki de ilk hayatımın ilk günüdür bugün. Dönüşümün tamamlandığı gün bugün.

Sonsuz düşünce akışının ve ipi kopmayan gerilimi besleyen kuvvetin kesintiye uğraması ile bir boşluk... Öncesinde tıpkı, derin, çok derin, pek çok katmanlı, nitelde kusursuz bir kabus, nicelde Truman Show dekorları ile bezenmiş rangarenk bir rüya. Sonrasında ise, sonrası henüz yok. Sonrası yeni başladı. Sonrasında ne rüya var, ne de kabus; uyku ile uyanıklık hali arasındaki bir ilişki değildir bu hülyalı edebiyat.

Bir film şeridinin, seyredenin iki kolunu ve iki bacağını tıpkı bir halat gibi onu oturduğu sandalyeye bağlayan bir düğümler sistemi içerisinde aktığı, seyretmek için seçtiği filmi ona sonusuz tekrarlar ile izlemeye mahkum bırakan bu filme ait film şeridinin kopmasıdır.

Sonrasında ise yaşam vardır, kurgu son bulmuştur artık film şeridinin kopması ile. Akım durur, kesilir ve son bulur. Akımı besleyen jeneratör de sonsuza kadar susar. Parçalara ayrılan çember ile kesilir kendini besleyen ve tekrar çembere gücünü veren o sahte, o kan emici akım. Akım da yoktur artık, çember de, döngü de... Boşluk ve yine boşluk.

Evrende asılı kalan bir dünyalının hissedebileceği kadar boşluk ve hiçlik...
Evrende asılı kalan bir dünyalının yalnızlığına, yanından geçen göktaşlarının ona karşı duyumsayabilecekleri hisler kadar umarsız ve bir o kadar da özgür...

Dönüşümünü tamamlayan bir süreç ile içinde bulunduğu sistem parçalanan bir gezegenin, artık bir yıldız olarak varlığını sürdüreceği yeni dönüşümün de ilk günüdür bugün. Kütlesiz, çekirdeksiz, katı'dan yoksun; yalnızca evrende asılı bir küme halince evrilen yıldız tozları kadar da avare ve hafif... yıllar ve galaksiler ötesinden, ilk ışıklarımın evrene yayıldığı ilk günün, "dönüşümün" gecesidir içinde yaşadığım...

Soner Özkök
5 Eylül 2010; 00:33

__________________
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

joyous

Dönüşüm iyidir , her zaman dönüşümün gizemine , gücüne bağlanmış bir hayat felsefesi içinde yaşadım , hayatımın temel döngüsüdür dönüşüm , hatta en anlamlı kelimem olan evrimsel 'de yıllar yıllar önce bu dönüşüm düşüncesinden kafama yerleşmiştir.

Bu konuda çok şey yazılır da senin yazına gelmek isterim zira yabana atılmayacak bir yazı , içe dönük , bilinç altındaki dehlizlerden birşeyler çıkaran her yazıyı severim bunu dahada sevdim çünkü yazıda çok şey buldum, yazı kalite olarak ta çok başarılı.

Dönüşümü gelişme ile beslediğinin farkında olan biri olarak sana bol devinimli bu yeni hayatında yeni bir " merhaba "diliyorum felix.

__________________

feliXtigra

Teşekkür ederim Joy. Bilinçaltımdan yakalayabileceğin en ufak bir bilgi kırıntısına dahi büyük ilgi duyduğunu biliyorum. Aynı yaklaşım ve merak bende de mevcut. Hatta kimileri üzerinde de hatrı sayılır bir süre uygulamaya çalıştım bunu, fakat bu daha çok, okuduğun bir kitaptaki karakteri tek yönlü olarak analiz etmeye çalışmak gibi bir şeydi, çünkü kitaptaki bir karakterden geri bildirim alamazsın. Hakkında düşündüklerin ve yaptığın analizler, ancak yaptığın şekilde sende kalır ve ötesi yoktur. (Bunu okuduğunda onun kendinden bahsettiğimi anlayacağını tahmin ediyorum)

İlgin için tekrar teşekkür ederim Joy; Hoşbulduk!

__________________
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

nedo

Hayatımızda bazı dönüm noktaları vardır. Bazı olayların sonudur bu dönüm noktaları. Bazen de hemen yeni başlangıçlar olmaz. Sonlar ve yeni başlangıçlar arasında boşlukta asılı kalır insan bir süre. Arada bir gerekir dönüşüm. Hayatın kırılma noktaları vardır çünkü bizi derinden etkileyen. Bu kırılma noktaları tıpkı ışığın havadan suya geçerkenki kırılmasına benzer. Aynı ışıktır ama yönü farklıdır...

Anladığım kadarıyla senin için de bir dönüm noktası, bir yenilenme noktası olmuş bu gece Felix. Arada bir gerekir!!

Şimdi istediğin renge boyama zamanı yeni hayatını. Kolay gelsin

joyous

"Boşlukta asılı kalmak"

Hani bir süreç en fazla bukadar güzel tanımlanabilir..

Bu asılı kalmak bir anlamda da kendisini süzmesidir insanın hani annelerimiz süzme peynir yapar kesilmiş sütü, üzerinde çok küçük deliklerin olduğu bir bezin içine bırakır ve onu boşluğa asar sonra sistemli bir şekilde damlalar akar kesilmiş sütten.Kesilmiş süte sorsak bu ömrün yarısı ,bizim için ise 1-2 gün alır bu.

Biz insanlar da bu boşlukta arındırırz kendimizi, sabrımız denenir, kirlerimizi, fazlalıklarımızı atarız daha dingin daha sakin, ne yaptığımızdan daha da emin bir şekilde açarız yeni güne gözlerimizi.

Bu nedenledir ki boşlukta asılı kalacağım dönemleri sezinlediğim zaman hiç telaşa kapılmam ama bu zamanıda en dingin ve hızlı bir şekilde atlatmak için tamda boşluğun içine bırakırım kendimi.

__________________

nedo

Önemli olan bu boşluğu nasıl değerlendirdiğimizdir.

Kimisi için hiçbir şey hissetmemek,hayatın anlamsızlaşması, hiçbirşeyden tat alınmaması, yalnız olduğunu hissetmesi ya da sorgulamadan, düşünmeden gereksiz işler ile uğraşmaktır.

Kimisi için ise kendini tanımak, yeni bir başlangıç için planlar yapmak, zemin hazırlamaktır.

Hayatın karmaşası içinde koşuştururken ordan oraya durup hayatımızın arka planında neler olup bittiğini ve neleri gözden kaçırdığımızı farkedip ona göre gelecekte davranışlarımızı, düşüncelerimizi "farkında" olmadıklarımızı farketmek için yaptığımız planlar sürecidir.

Boşlukta kalmak bir Arşimed yasasıdır. Bu yasaya göre herhangi bir cismin hava veya su üzerinde kalabilmesi veya yüzebilmesi için o cismin yoğunluğunun etrafını saran hava veya sudan daha az olması gerekir. Biz de işte tam böyleyiz. Zaman zaman yoğunluğumuz hayatın yoğunluğundan azalır. Boşlukta asılı kalırız !!