çocuklar gibi

afş

özledim seni
çocuklar gibi,
bulaştırdım elime yüzüme
tüm hayallerini,
bağlandı kaldı dilime,
bilmiyorum ki belki de unuttum
sana söyleyeceklerimi,
edemedim tek kelime,
sıkılınca sensizliğimden
ağladım geceleri
çocuklar gibi.

defterime tekrar tekrar yazdığım gibi
o gün öğrendiğim tüm heceleri,
defalarca yazdım seni,
hatta o kadar çoktu ki sayamadım harflerini,
hiç unutmamak için,
belki de sevdiğim için
'hiç bitmeyen özlemini'

afş

__________________
geçirdiğimiz her an bizim için bir kayıpken kim kazanabilirki bu hayatta!