SanatForum »Yazım Atölyesi »Şiirleriniz »Şiirsel Metinler » Neredeydik?

Neredeydik?


SanatForum sitesindeki Şiirsel Metinler - kategorisi altındaki Neredeydik? isimli konuyu görüntülemektesiniz.


Cevapla
 
Geri İzleme Seçenekler Stil
Eski 25. June 2011   #1
Moderator
STrawbeRRy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: 3. May 2010
Bulunduğu Yer: Antalya
itibar: (0)
Mesajlar: 212
Tesekkür: 45
80 Mesajına 131 Tesekkür Aldı
STrawbeRRy is on a distinguished road
Standart Neredeydik?

Senin göğüne hiç akşamlar inmez mi be adam?
Öyle aydınlık, öyle pırıl pırıl geceler iner ki akşamın geç saatlerinde göğe, göz kırpar pırlantaları, ışıl ışıl, şıkır şıkır elbiseler giyer geceleri gökyüzü.
Göğüne gece çöküp de donatmaz mı pırlantadan yıldızları bakışlarının deydiği anları, göz kırpmazlar mı sana?
Yoksa senin güzel gecelerin yok mu?
Küstürdün mü onları?

Be adam, senin sabahlarına güneş doğmaz mı?
Işığı gözünü kamaştırıp da utanmaz mısın kaçırdığın doğumlara?
Şöyle sıcacık, ateş rengi güneşler doğar sabahlara.
Adını Tan Yeri koyarım her merhaba deyişinde bana.
İçini ısıtmaya, denizi parlatmaya, günü aydınlatmaya gelir o.
Gününe güneş gelip de sarmalamaz mı hem ışığı
hem sıcağıyla seni?
Oysa güneş kucaklar günle birlikte insanı.
Acaba senin günlerine bulut gölgesi mi düşmüş?
Dargındır belki güneş sana.

Senin zihnine mısralar düşmez mi be adam?
Yüreğinden bir fısıltı süzülür parmaklarının ucuna.
Ellerin kalemi konuşturur, kalem yüreğini.
Senin zihnine acılar, özlemler, kahırlar düşüp de
ozan eylemez mi seni hiç?
Şiirleri ürkütmüştün bir vakit, hatırlar mısın?
Yüreğin bu yüzden fısıldamıyor olmasın?

Be adam, sokaklarında çocuklar koşmaz mı senin?
Hiç mi?
O da yok demek.
Oysa cıvıl cıvıl çocuk çığlığı yayılır ortalığa,
yozlaşmış insanlıktan öte.
Safi sevgilerin gölgesinde, hayata merak, insana dost çığlıklar yankılanır sokaklarda.
Gelecekten güven uzatır küçük elleriyle.
Bazı büyümüşlerin misafiri, bazılarının kabusu kalır çocukluk.
Hiç çocuk olmamışçasına kirli sessiz sokaklarda ölür bazıları.
Senin sokaklarında çocuk yok mu?
Onları da mı kovaladın?

Bana içten bir gülücük göster be adam,
sana dair hafızama kazınmış aşk kokulu.
Mutlu bir ifade hatırlat kuytu köşesinde de olsa belleğimin. Bir kırıntı lütfet sevi adına bana emanet.

Söyle be adam, biz neredeydik de biz olmaya geciktik?





Aralık 2002
__________________
nothing is irrevocable but self existance
şu an Offline  
Digg this Post!Bookmark Post in Technorati
Alıntı ile Cevapla
STrawbeRRy Kullanıcısına Bu Mesaj İçin Tesekkür Edenler:
feliXtigra (26. June 2011)
Google Reklamları
Cevapla

Bu Konuyu Paylaşın !


Currently Active Users Viewing This Thread: 1 (0 members and 1 guests)
 
Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Bulunmamaktadır
Cevap Yazma Yetkiniz Bulunmamaktadır
Eklenti Yükleme Yetkiniz Bulunmamaktadır
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Bulunmamaktadır

BB code is Açık
İfadeler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML Kodu Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık



Forum Saati: 13:42. Zaman dilimi GMT +4 Olarak Ayarlanmıştır.
Powered by vBulletin™ Version 3.8.4
Copyright © 2012 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.5.0 RC3
SanatForum Licenced To SanatForum
SanatForum ; Düşünen ve üreten insanları bu uğraşlarından vazgeçirmeye çabalayan; toplumda yaşayan bireylerin ortak hareket ederek birbirlerine kenetlenmelerini istemeyen, toplumun neredeyse tamamını belirli araçlarla adeta uyuşturmaya çalışan bir sistem ve düzen içerisinde dahi hala inatla ve korkusuzca düşünen ve üreten insanlara ithaf edilmiştir.
Edebiyat