Uyusaydım eğer cinayet işleyecektim

Kullanıcı Adı

Uyu şimdi dediniz, evet ama
Uyusaydım cinayet işleyecektim.
İlkin tokat çakacaktım köşeden gelen umuda.
O haykıracaktı yine de;
-Bırakma beni, ne olursun bırakma!-
Aldırmayacak yine kaldıracaktım elimi,
İlham yetişecekti imdadına, tutup da bileğimi.
Sizde yine ısrarlar, yine bağırışlar
Ve yine uyku vakti diyecektiniz.
Uyursam katil olacağımı nerden bilecektiniz?
İyi ya, uyuyayım diyecektim çünkü.
Gözlerim kapanırken takacaktım ilhamın kalbine bıçağı,
Zavallının nefesi kesilecek, yavaştan düşecekti nabzı.
İlhamın soğuyan bedeni, beni de soğutacaktı,
Umut geldiği köşeden acı acı haykıracaktı
Ve birkaç dakikaya kalmayacak umut da yitecekti,
Bir şiir, belki bir hikaye başlamadan bitecekti.
Ah o ilham, o umut…
Ne kadar zavallıdırlar,
Ahsen’in yüreğinde yaşıyorsalar.
Küçücük bir daire…
Sahibi cahil, hem kendini bir halt mı sanmış?
Umut şu yalnızca lafta kalan ideallere nasıl aldanmış?
Ve o ilhamın başına buyrukluğu…
Yok ki zaten normal birinin kalbinde durmuşluğu!
Dediğim gibi,
Uyusaydım facia olacaktı.
Bir masum ölecek,bir diğerinin boynu bükük kalacaktı.
Ahsen ise unuturdu sabaha tüm bu olanları.
Ve uyusaydım eğer,
Bu şiir de olmayacaktı.

AHSEN KAHYA

joyous

Çok beğendim, Çok farklı harika bir anlatım.. Kaleminize sağlık..

__________________

Kullanıcı Adı

çok teşekkür ederim. ^_^

baykuş

emeğinize sağlık,gerçekten çok etkileyici bir anlatım olmuş.Hayata karşı,olumsuzluklara ve olumsuz insanlara karşı bir direniş hissettim okurken..Devamını bekliyorum yazılarınızın

__________________
WELLCOME TO THE DESERT OF THE REAL

Kullanıcı Adı

Elimden geldiğince bir şeyler yazıp paylaşmaya devam edeceğim sizlerle ve teşekkür ederim.