Geri zekalı çocuk

Kullanıcı Adı

Senin ufacıklığını da bilirim.
Gözlerin suratını kaplardı.
Suratını avuçlarım kaplardı.
Ufacık dudaklarınla ‘bidaç’ dediğin an,
Sevgin yüreğimi,
Yüreğim sevgini kaplardı.
Saçların boyundan büyük,
Boyun bacaklarımdan bile küçük,
Banyodan delicesine tırsan bir velettin.
Bıcı bıcı diye feryat figan,
Ve bendim seni hep korkutan.
Önce ağlatır sonra kıyamazdım.
Elini tutar sıkıca bırakmazdım.
Ve ben söylediğimde sen kahkalarla gülerdin ya;
‘Gel kardeşim elini ver banaaa!’
Attığın ilk adım…
Tüm dünyaya duyuracakmışcasına bağırmıştım.
Hele o okuma bayramı ve hazırlıkları…
Küçücük ellerde benim eldivenler
‘Tombik önce eldiveğnini taktııığ’ der,
Güldürürdün insanları.
Mavi, kırmızı kalpli bir etek,
İçindeyken daha bir sevimlileşen melek,
O sendin gerzek çocuk.
Büyüdün artık.
Fark ediyorum.
Kendi çocukluğumu kaybetmişim de sanki
Seninkini an be an hatırlıyorum.
Boyun boyumu geçti.
Artık senin ellerin benim suratımı kaplıyor.
Kocaman dudaklarınla ‘abla’ dediğin an,
Sevgin yüreğimi,
Yüreğim sevgini kaplıyor,
HALA…
Sen aldırma kavgalara.
İzin veriyorum,
Kot boleromu giyebilirsin.
Yavru ağzı eteğim senin olsun.
Saçlarını istediğin zaman tarayacağım.
Rimel sürmeyi beceremediğin zaman ben hep yanındayım.
Ve çok açık saçık giyinme.
Saçlarını hiç bir zaman düzleştirme.
Simsiyah makyaj yapma asla.
Ve asla öpüşme ilk çıktığın çocukla.
Bazen kambur yürüyorsun.
Kızarım buna biliyorsun.
Tamam be yeter!
Yeter yeter söylenme!
Bunların hepsini bildiğini biliyorum.
Ama lanet olsun seni çok seviyorum.
Geri zekalı velet.
Şimdi karşımda öyle masum masum…
Sanki bebekliğindesin uyurken.
Üstünü örttüm, saçlarını okşadım.
Ve yine sevgin yüreğimi,
Yüreğin sevgimi kapladı.
Ben yaşadığım sürece
Ve hatta ben yaşamasam bile,
Ömrünün sonuna dek,
Sevgimi yüreğinde,
Yüreğimi yanında hisset.
Ablan;


AHSEN KAHYA