Anne ben,

Kullanıcı Adı

Anne ben,
Notebookun tuşlarından takır tukur sesler çıkaracağım şimdi,
Kızacaksın, yavaş bas diyeceksin,
Bağıracaksın, kaldırmıyor başım diyeceksin.
Ama ben yazacağım.

Anne ben,
Yazmak için yaratılmışım.

Kurşun kalemleri kalemtraşla değil de bıçakla açmayı seven bir çocuk olmuşum.
Müziği son ses açıp, bana su getir deyişini duymayıp, içimdeki sesleri duymuşum.
Zor olmadı inan, senden daha avazdı bağırışları,
Kulaklarımın zarını patlattılar.
Anne kalbimin zarını patlattılar.
Kalbime zar oldular sonra.
Ben de onlara bağırdım ama,
Anne ben,
Onlara bağırırken senin kaşlarının çatıklığını görmemişim bile.
Her gece kelimelerle uyumuşum, cümleleri uyku bandı yapmışım,
Avuç içlerimi hiç terk etmemiş hayallerimin ıslaklığı.
Yanaklarımdan süzülmüş yıkılan umutlarım.

Anne ben,
Yazmak için yaratılmışım.

Rüzgar soğuk estiğinde rüzgardan değil de,
İçimde kopan fırtınalardan titrediğimi sandığımdan,
Güneş tenime değdiğinde güneşten değil de,
İçimde harlanmış alevlerden yandığımı sandığımdan,
İçimde aynı anda hem alevleri, hem fırtınaları barındırdığımdan,
Anne ben,
Yazmak için yaratılmışım.

Kayan her yıldız bana bir aşk hikayesi hediye ediyorken,
Baktığım her gerçek kare benim için birer film sahnesi gibiyken,
Anne ben kaldırımlarda hiç derdim yokken hüzünle yürüyebiliyorken,
Durduk yere dert dedikleri şeylere gülebiliyorken,
Havada gördüğüm her dumandan kahramanlar yaratabiliyorken,
Saatlerce aynı şarkıları dinleyip her seferinde farklı bir macerada kendimi bulabiliyorken,
Anne ben,
Yazmak için yaratılmışım.

Anne güzel de yazsam,
Anne çirkin de yazsam,
Anne yazdıklarımı milyonlarca kişi beğense de,
Anne yazdıklarımı ben bile beğenmesem de,
Anne kalemimle isyan da etsem,
Anne kelamlarımla şükür de etsem,
Anne ben,
Yazmak için yaratılmışım.

Hayatı gerçeklerde gören insanların o endişe dolu gözleri,
Benim bakışlarımdaki dumanları görememiş.
Değer verdiklerimi küçük görüp, anlamsız bulmuşlar.
Anne yollarında kaybolacağımı sanmışlar ama,
Ben onların yol dediklerine son diyormuşum.

Anne ben,
Tepeden tırnağa fark olsam,
Mutlu mu olacağım sanıyorsunuz?
Ya mutsuzum desem mutsuz olacağımı mı?
Anne tanrı beni ince kumaştan dikmiş.
Benim tek farkım içimdekileri gösterebiliyor oluşumsa,
Diğer insanların içlerini göremiyor oluşum onların kabahati mi ki?

Anne ben,
Şarkılar söylemek için yaratılmışım hem.
Çizmek için belki biraz,
Ve yazmak için yaratılmışım.
Şimdi bu yazdıklarımın sonuna geldiğimde kalbim nasıl hızla atıyor bilemezsin.
Avuçlarımda hala hayallerimin ıslaklığı,
Yanaklarımda yıkılan umutlarım,
Ve söyleyip durduğum şu cümleyle gideceğim.

Anne ben,
Yazmak için yaratılmışım.

AHSEN KAHYA

baykuş

tebrik ediyorum gerçekten,elinize sağlık..Yazma eyleminin sizdeki anlamını o kadar güzel anlatmışsınız ki,okumak büyük zevkti..

__________________
WELLCOME TO THE DESERT OF THE REAL

feliXtigra

Kaleminize ve yüreğinize sağlık kullanıcı adı. Duygu yüklü bu derin şiiriniz ile, şiiriniz içinde kendi adınıza vurgulamak istediğini özelliğin dayanaklarını da ortaya koyuyorsunuz.

Bizimle paylaşmış olduğunuziçin çok teşekkür ediyorum.

__________________
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Kullanıcı Adı

Güzel sözleriniz için ben teşekkür ediyorum.