Sanat Forum-Güncel Sanat Etkinlikleri Yazım Atölyesi Şiirler Cebeci istasyonu ve Sen Şiiri - Yavuz Bülent Bakiler
Cebeci istasyonu ve Sen Şiiri - Yavuz Bülent Bakiler
admin
Cebeci istasyonu ve Sen Şiiri - Yavuz Bülent Bakiler
0
319
  • 0 Oy - 0 Ortalama
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Bu konuyu görüntüleyen kullanıcı(lar):1 Ziyaretçi
Şuan Offine!
Şuan Offine!
admin Administrator
*******
  • Konular91
  • Mesajlar91
  • Rep puanı 0
Cebeci İstasyonu ve Sen Şiiri - Yavuz Bülent Bakiler

Yavuz Bülent Bakiler'in "Cebeci İstasyonu ve Sen" adlı şiiri, aşk, özlem ve hüznü iç içe geçiren bir lirik şiirdir. Şiirde, bir akşam üstü Cebeci İstasyonu'nda yaşanan bir anı anlatılır. İncecik yağmurun yollara düştüğü bir atmosferde, iki sevgili bir araya gelir.

Şair, bu buluşmanın romantik ve hüzünlü bir atmosferde gerçekleştiğini betimler. İki sevgilinin yüreklerinde bir sıcaklık ve aşk hissettiği, ancak ağızlarından dökülen sözcüklerin sessizlikle mühürlendiği anlatılır. Ayrıca, bu sessizlikten kurtulamadıklarını ifade eder.

Şiirin ikinci bölümünde, Cebeci İstasyonu'nda yaşanan buluşmanın ve duygusal anların detaylarına odaklanılır. Sevgilinin gözlerinin anlam dolu olduğu, gözlerinin şairin gözlerinde eridiği ifade edilir. Şair, sevgilisinin yanında heykelsi bir duruş sergilediğini ve onu bırakmamasını istediğini dile getirir.

Ardından, iki sevgilinin yalnızlık içinde bulunduklarını ve ağladıklarını ifade eder. Şair, bulutlar altında yağan ince bir yağmurla, içlerindeki duygusal karmaşanın benzerliğini vurgular.

Şiirin sonunda, şair sevgilisini düşünmektedir. Cebeci yollarında rüzgarlar eserken, şairin iç dünyasında yaşadığı hüznü ve özlemi dile getirir. Şiirin sonunda, sevgilisine gelmesi ve onunla bir araya gelmesi için bir çağrıda bulunur.

Bu şiir, aşkın özlemi, ayrılığın hüznü ve sevgilinin özlemi gibi temalara odaklanır. Şair, duygusal ve lirik bir dil kullanarak, okuyucuları iki sevgilinin hislerinin ve buluşmalarının içine çeker.

Şiir:

Cebeci İstasyonunda bir akşam üstü
İncecikten bir yağmur yağıyordu yollara
Yeni baştan yaşıyorduk kaderimizi
Sıcak bir kara sevda
Yüreğimizin başında bağdaş kurup oturmuştu;
Acımsı, buruk.
mühürlenmişti ağzımız bir sessizlik içinde
Sessizliği üstümüzden atamıyorduk
Bir saçak altında kararsız, yorgun
Saatlerce duruyorduk
Kimse görmüyordu bizi

Cebeci İstasyonunda bir akşam üstü
Yeni baştan yaşıyorduk kaderimizi
Cebeci İstasyonunda bir akşam üstü
Bir başka türlüydü bu insanlar
Sen bir başka türlüydün
Gözlerin yine öyle bir bilinmez renkteydi
Gözlerin gözlerimde erimekteydi
Bir mermer heykel gibi yanımda duruyordun
Beni bırakma diyordun

Meyhane sarhoşları gibi sırılsıklam
Bir yalnızlık duyuyorduk
Ağlıyordun, ağlıyordun...

Cebeci İstasyonunda bir tren
Nefes nefese soluyordu
Gerilmiş bir keman teli gibiydik

Ankara Kalesi'nde bir eski çalar saat
Bilmem kaça vuruyordu
Bir yağmur yağıyor inceden ince
İçimizdeki binbir düşünce
Harmanlar misali savruluyordu
Islanmış bir ceylan yavrusu gibi
Tiril tiril titriyordun
Gitsek gitsek diyordun.

Yüreğimin atışından deli gönlümce
Sırıl sıklam, paramparça, permeperişan
Türküler söylüyordum
Ağlıyordun, ağlıyordun...

Şimdi, şimdi seni düşünüyorum
Cebeci yollarında rüzgarlar esiyor, serin
Paramparça düşmüş gönül ufkuma
İki yıldız gibi gözlerin
Gel Ey ciğerime saplanan hançer
Gel ey yüreğime oturmuş kurşun
Göçmen kuşlar gibi çok uzaklardan
Gel artık
Ne olursun

Yavuz Bülent Bakiler

Şiirin Seslendirmesi:



Benzer Konular...
Konu: Yazar Cevaplar: Gösterim: Son Mesaj
  Memleketimden insan manzaraları şiiri - Nazım Hikmet Ran admin 0 345 11-06-2023, 05:50 PM
Son Mesaj: admin
  Çocuksun Sen Şiiri - Ahmet Telli admin 0 287 11-06-2023, 05:21 PM
Son Mesaj: admin

Foruma Git: